Sunday, February 10, 2019

सात माळ्यांची कहाणी - सहावा माळा

जो जो वर जावे तो तो हवा थंड होत जाते असं म्हणतात. हवा थंड नक्की होत असेल याबद्दल काही शंका नाही पण डोकी जास्त गरम होत असावीत याबद्दल माझी खात्री आहे. सहावा माळ्यापासून हा हवा विरळ झाल्यामुळेचा डोक्याचा गरमपणा वाढला असावा का यावर संशोधन व्हायची गरज आहे. 

आमच्याकडे सहाव्या माळ्यावर म्हटलं तर चार बिऱ्हाडं राहतात पण आवाज लावणारं एक विचारेंचं कुटुंब पाहिलंत तर बाकीची तिन्ही कुटुंब झाकोळून जातील. विचारे या इमारतीत पहिल्यापासून राहतात आणि आजवर त्यांचं इथल्या कुणाशीच पटलं नाही असा इतिहास एका दुसऱ्याच व्यक्तीने मला सांगितला आहे. यांची दोन्ही मुलं कुठे परदेशात असतात. त्यामुळे आवाज वर आहे की तिथे ते यांना बोलवत नाहीत याचं फ्रस्ट्रेशन हे मला कळत नाही अशी पुस्ती माहिती देणाऱ्या व्यक्तीने जोडली होती. एकदा मला सातव्या माळ्यावर त्यांच्या वरच्या घरात राहणाऱ्या एका आज्जीना भेटायला जायचं होतं. चुकून यांची बेल वाजवली पण लक्षात आलं तर पळून न जाता मी इमानदारीत माफी मागायला थांबले तर विचारे बाईंनी माझीच तासली. बरं काढा फ्रस्ट्रेशन म्हणून मी उभी तर त्यांच्या शेजारच्या बिऱ्हाडात राहणाऱ्या कुणा आंटीना जागं करून कसा (परदेशात राहणाऱ्या) मला सेन्स नाही वगैरे ऐकवून झालं.मला मी सहाव्या माळ्यावर राहत नाही याचं इतकं बरं वाटलं की बास. 

तर त्यांच्या शेजारी या आंटी राहतात इतकंच कळलं. माझ्या अनुभवावरून आणखी या आंटी एकट्या आहेत का काय या सर्व माहितीत मला काहीच रस राहिला नाही. लिफ्टच्या एका कडेला हीदोघे आणि लिफ्टच्या दुसऱ्या बाजूचा फ्लॅट अगदी अलीकडे भाड्याने गेला. मागच्या वर्षापर्यंत पाटील कुटुंबीय इथे राहत होते. श्री पाटील शिक्षक आणि त्यांची पत्नी बीएआरसीमध्ये काम करत असे. त्यांना मुलं नाहीत आईने उगाच पुरवलेली माहिती. मी खरं ते सेक्रेटरी होते तेव्हा काहीतरी कामासाठी त्यांच्याकडे गेले तेव्हा मला फार प्रसन्न वाटलं. इतक्या घाईतसुद्धा मला तेव्हा संक्रांत नुकतीच सरत होती म्हणून तिळगुळ, हळदीकुंकू वगैरे देणाऱ्या पाटलीणबाई मला फार आवडल्या. सरही बोलायला चांगले आणि सोसायटीसाठी मुद्दाम वेळ देऊन काम करणारे वाटले. मग इतक्यात त्यांना बीएआरसीच्या क्वार्टर्समध्ये जागा मिळाली त्यामुळे आहे तसा फ्लॅट भाड्याने देऊन ते गेले. 

आमच्या बरोबर वरती म्हणजे जिन्याच्या जवळच्या फ्लॅटमध्ये एक आज्जी त्यांच्या मुलाच्या कुटुंबाबरोबर राहतात. त्यांचा मुलगा, सून इत्यादी कुटुंब मी पाहिले न पाहिले असेल पण त्या त्यांच्या नातवाला संध्याकाळी खाली खेळायला घेऊन गाऊनवरच उतरतात तेवढं मी पाहिलं आहे. आणि जे काही त्या माळ्यावर एक दोन वेळा गेले असेल तेव्हा दरवाजा सताड उघडा ठेवून तिथेच फतकल मारून आज्जी बसलेल्या असतात हे पाहिलं आहे. मला तसं टिपिकल चाळ मेन्टॅलिटीमधली माणसं पहिली की थोडा वैतागच येतो. एक दोनवेळा दुपारी कुणीतरी जोरात ओरडून मग मुलाचा रडण्याचा आवाज वगैरे आला तेव्हा नक्की या आज्जीच्या नातवाचा असेल असं वाटून गेलं, 

एकदंरीत आवाजी मजल्यांची सुरुवात आमच्याकडे सहाव्या माळ्यावरून होते. त्यामुळे जो जो वर जावे तशी डोकी गरम होतात अशी एक नवी म्हण सुरु करावी असंच म्हणते. 

#AparnA #FollowMe

No comments:

Post a Comment

मला ब्लॉगवर अपर्णा म्हणून संबोधलं तरी चालेल...आणि अरे-तुरे धावेल पण तरी आपल्याला पटत नसल्यास अहो-जाहोही ठिक आहे...ही प्रतिक्रिया माझ्यासाठी खूप मोलाची आहे...आपल्या प्रतिक्रियेसाठी धन्यवाद.